Κρασιά Λήμνου

Η αμπελοκαλλιέργεια και η οινοποίηση έχουν βαθιές ρίζες στην ιστορία της Λήμνου. Ο Ησίοδος, ο Αριστοτέλης κι άλλοι συγγραφείς αναφέρουν τη Λημνία άμπελο, η οποία σώζεται μέχρι και σήμερα και δεν είναι άλλη από το Λημνιό, το ερυθρό σταφύλι που στο νησί το λένε Καλαμπάκι. Μιας και δίνει ενδιαφέροντα ερυθρά κρασιά, η καλλιέργεια του πέρασε απέναντι, στη Χαλκιδική, και σ’ άλλες περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης. Ωστόσο το νησί είναι περίφημο για τα λευκά και κυρίως για τα γλυκά του κρασιά, το ξηρό Π.Ο.Π. Λήμνος και το γλυκό Π.Ο.Π. Μοσχάτος Λήμνου, με το Μοσχάτο Αλεξανδρείας να έχει την αποκλειστικότητα της ποικιλιακής τους σύνθεσης. Τα φτωχά και ηφαιστιογενή εδάφη της Λήμνου ευνόησαν την καλλιέργεια της ποικιλίας, η οποία ωστόσο απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στα θερμά καλοκαίρια του νησιού.